اشعار سنگ(قبر)مزارجوان

نوشته شده توسط ali. منتشر شده در اشعار

 

بنام خداوند جان آفرین

 

5100561 0912

2121467 0912

     گالری سنگ مزارپاسارگاد

 

       

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  بعد پرپرشدنت ای

گل زیبا چه کنم

من به داغ تو جوان رفته زدنیا چه کنم

بهر هر درد دواییست مگر داغ جوان

من به دردی که بر او نیست مداوا چه کنم


آنقدر خوب وعزیزی که به هنگام وداع

دل نمی خواست تو را دست خدا بسپارد


زود بودش سفر مرگ ، ولی

گل مگر دیر تواند پژمرد


سنگ مزار(قبر) پاسارگاد

2121467 0912

5100561 0912

 نوگلی پرورده بودم ،خاک از دستم ربود

آنچنان در بر گرفت ، انگار در عالم نبود

سالها زحمت کشیدم ، تا گلم پرورده شد

ناگهان پیک اجل ، آن غنچه را از من ربود


تا کی ز مصیبت غمت یاد کنم 

اهسته ز دوری تو فریاد کنم 

وقت است که دست از این دهان بردارم 

از دست غمت هزار بیدادکنم 

..................


............................... 
افسوس که زیبا پسرم تاج سرم رفت امیدوچراغ دل ونور بصرم رفت 

زد اتش سوزان اجل بر گل عمرم ناگاه از این باغ گل نوثمرم رفت 


سنگ مزار(قبر) پاسارگاد

5100561 0912

2121467 0912

................................................. 
ای مادر غمدیده نداری خبراز من کز گردش ایام چه امد برسر من 

من تازه جوان بودم واندر چمن حسن نشکفته فرو ریخت همه بال وپر من 


............................................. 
....... 
جوان رفتم زدنیا با هزاران ارزو بر دل به زیر خاک کردم با دو صد اندوه غم منزل 

گذر اید اگر برخاک من از زاه غم خواری به الحمدی مرا یاد اورید ای محرمان دل 


............................. 
سال ها رنج کشیدم که گلی پروردم باد پاییز به ناگه زد وگل پرپر شد 

گل پرپر شده ام از چه برفتی ز برم که زهجران تو هر دم دل ما مضطر شد 


 

سنگ مزار(قبر) پاسارگاد

2121467 0912

5100561 0912

............................ 
عزیزخفته در خاکم گل باغ دلم بودی درخشان گوهر پاکم چراغ محفلم بودی 

 کجا یابم دگر چون تو اگر گرد جهان گردم تو را ای نازنین (دختر/پسر) که یار وهمدمم بودی 

 


 

      شعر مزار سنگ پاسارگاد

 

 2121467 0912

5100561 0912

 

 

 

چه خوش باشد در این دنیای فانی

به خوش نامی نمودن زندگانی

که بعد از ما بسی گردش کند چرخ

نماند جز نکونامی نشانی


سنگ مزار(قبر) پاسارگاد

5100561 0912

2121467 0912

گل من

شد فصل بهار و شدم از غصه هلاک

دارم جگری کباب و چشمی نمناک

گلها همه سر ز خاک بیرون کردند

الا گل من که سر فرو برده به خاک


…………………..

سوگ

در سوگ توام ناله ز عیوق گذر کرد

داغ تو، دل سوخته را سوخته تر کرد

آهی که به یادت ز دل زار بر آمد

از کوه گذر کرد و بر افلاک اثر کرد


…………………..

      شعر مزار سنگ پاسارگاد

2121467 0912

5100561 0912

آتش هجران

آتش هجران تو همچون سپندم می کند

پر ز ناله همچو نی بند بندم می کند

داغ سنگینی که بر دل دارم از هجران تو

تا قیامت بر غم تو پای بندم می کند


سنگ مزار(قبر)پاسارگاد

2121467 0912

5100561 0912

نیکی

خوشا آن کس که نیکی حاصل اوست

پیاپی عشق یزدان در دل اوست

خوشا آن کس که بعد ترک دنیا

بهشت جاودانی منزل اوست


…………………..

سفر کرده به معراج

ای سفر کرده به معراج، به یادت هستیم

ای گل پرپر ما، چشم به راهت هستیم

تو سفر کردی و آسوده شدی از دوران

ما، ماتم زده هر لحظه به یادت هستیم


…………………..

نیکی

خوشا آن کس که نیکی حاصل اوست

پیاپی عشق یزدان در دل اوست

خوشا آن کس که بعد ترک دنیا

بهشت جاودانی منزل اوست


سنگ مزار (قبر) پاسارگاد

5100561 0912

2121467 0912

عیوق

در سوگ توام ناله ز عیوق گذر کرد

داغ تو، دل سوخته را سوخته تر کرد

آهی که به یادت ز دل زار بر آمد

 از کوه گذر کرد و بر افلاک اثر کرد


…………………..

غصه هلاک

شد فصل بهار و شدم از غصه هلاک

دارم جگری کباب و چشمی نمناک

گلها همه سر ز خاک بیرون کردند

الا گل من که سر فرو برده به خاک


…………………..

      شعر مزار سنگ پاسارگاد

2121467 0912

5100561 0912

باورم نیست

باورم نیست كه دیگر نشـنوم آواي تو

يــا نبـينم روی مـاه و قامت رعـنـاي تو

سالها سنگ صبورم بودي و هم صحبتم

بي تو رنگ يأس دارد منزل و مأواي تو


 سنگ مزار(قبر) پاسارگاد

2121467 0912

5100561 0912

عزیزخفته در خاکم گل باغ دلم بودی

درخشان گوهر پاکم چراغ محفلم بودی

کجا یابم دگر چون تو اگر گرد جهان گردم

تو را ای نازنین دختر که یار وهمدمم بودی


…………………..

دلا دیدی که آن فرزانه فرزند

 چه دید اندر خم این طاق رنگین

به جای لوح سیمین در کنارش

فلک بر سر نهادش لوح سنگین


…………………..

افتابی در جهان تابید رفت

عمر کوتاهش جهان دید ورفت

هیچ کس از دست او رنجش نداشت

از چه رو از دست ما رنجید و رفت


سنگ مزار(قبر) پاسارگاد

2121467 0912

5100561 0912

فلک آخر ربودی گوهر یکدانه ما را

بگو بر ما چرا بردی تو ان دردانه ما را

ندانم از چه رو کردی شعار خویش گل چیدن

گل ما را چیدی و برهم زدی گلخانه ما را


…………………..

گفتم که فراق تو نبینم دیدم                       آمد به سرم هر آنچه میترسیدم


…………………..

عزیزخفته در خاکم گل باغ دلم بودی                                  درخشان گوهر پاکم چراغ محفلم بودی

کجا یابم دگر چون تو اگر گرد جهان گردم                              تو را ای نازنین دختر که یار وهمدمم بودی


سنگ مزار(قبر) پاسارگاد

5100561 0912

2121467 0912

دلا دیدی که آن فرزانه فرزند                           چه دید اندر خم این طاق رنگین

به جای لوح سیمین در کنارش                       فلک بر سر نهادش لوح سنگین


…………………..

      شعر مزار سنگ پاسارگاد

2121467 0912

5100561 0912

افتابی در جهان تابید رفت                                        عمر کوتاهش جهان دید ورفت

هیچ کس از دست او رنجش نداشت                        از چه رو از دست ما رنجید ورفت


…………………..

فلک آخر ربودی گوهر یکدانه ما را                  بگو بر ما چرا بردی تو ان دردانه ما را

ندانم از چه رو کردی شعار خویش گل چیدن         گل مارا چیدی و برهم زدی گلخانه ما را


سنگ مزار(قبر) پاسارگاد

2121467 0912

5100561 0912

 سال ها رنج کشیدم که گلی پروردم                      باد پاییز به ناگه زد وگل پرپر شد

گل پرپر شده ام از چه برفتی ز برم                        که زهجران تو هر دم دل ما مضطر شد


…………………..

قصه مرگ تو را ناگه شنیدن زود بود                          در عزایت جامه را تن دریدن زود بود

آخر ای یار همه  ای مطهرمهر وفا                             در سرای جاودان منزل گزیدن زود بود


…………………..

دریغا حسرتا از کامرانی                                         نبردم بهرهای از زندگانی

همی پر حسرت وناکام رفت                                 به زیر خاک عین جوانی


…………………..

جوان رفتم زدنیا با هزاران ارزو بر دل                     به زیر خاک کردم با دو صد اندوه غم منزل

گذر اید اگر برخاک من از زاه غم خواری                به الحمدی مرا یاد اورید ای محرمان دل


سنگ مزار(قبر) پاسارگاد

5100561 0912

2121467 0912

…………………..

بعد پرپر شدنت ای گل زیبا چه کنم                      من به داغ تو جوان مرده به دنیا چه کنم

 بهر هر دردی دوایی است مگر داغ جوان                من به دردی که براو نیست مدوا چه کنم


…………………..

پر پاکدل خوب و نکومنظر من                        مانده بر خاک رهش خیره دوچشم تر من

نازنینی که به پاکی نه کم از شبنم بود                 عمر او نیز دریغا  که چوشبنم کم بود


…………………..

      شعر مزار سنگ پاسارگاد

2121467 0912

5100561 0912

نو گلی پرورده بودم خاک از دستم ربود             ان چنان در برگرفت گویی که در عالم نبود

سالها زحمت کشیدم تا گلم پرورده شد               ناگهان پیک اجل ان غنچه را از من ربود


سنگ مزار(قبر) پاسارگاد

2121467 0912

5100561 0912

…………………..

نوگلم رفته وداغش به دل مادر ماند                حسرت دیدن رویش به دل خواهر ماند

تو که تنها پسر و یاور مادر بودی                از چه رو بار غمت بر کمر همسر ماند


…………………..

گلی بودم در ایام جوانی                         جوان بودم نکردم زندگانی

گلی بودم که وقت چیدنم بود                     جوان بودم چه وقت مردنم بود


…………………..

ای مادر غمدیده نداری خبراز من                 کز گردش ایام چه امد برسر من

من تازه جوان بودم واندر چمن حسن             نشکفته فرو ریخت همه بال وپر من


سنگ مزار(قبر) پاسارگاد

5100561 0912

2121467 0912

…………………..

افسوس که زیبا پسرم تاج سرم رفت             امیدوچراغ دل ونور بصرم رفت

زد اتش سوزان اجل بر گل عمرم              ناگاه از این باغ گل نوثمرم رفت


…………………..

حجاب چهره جان میشود غبار تنم                      خوشا دمی که از این چهره پرده برفکنم

چنین قفس نه سزایچو من خوش الحانیست           روم به گلشن رضوان که مرغ ان چمنم


…………………..

در عشق توام نصیحت و پند چه سود؟             زهراب چشیده ام مرا قند چه سود

گویند مرا که بند پاش نهید                       دیوانه دل است پای در بند چه سود


…………………..

      شعر مزار سنگ پاسارگاد

2121467 0912

5100561 0912

روزی که قضا نیست نخواهی مردن            ور هست قضا کجا توان جان بردن

مرگ تهی مساز پهلو که به آن              سر منزل خود توان به دست اوردن


سنگ مزار(قبر) پاسارگاد

2121467 0912

5100561 0912

………………..

 ای جوانمردان جوانمردی دگر در خاک رفت    گوهری پاک از زمین برجانب افلاک رفت

بار خود بربست از این خاک تیره دل برید       پاک جان امد به گیتی پاک ماند وپاک رفت


…………………..

ای چرخ وفلک خرابی از  کینه توست          بیدادگری شیوه دیرینه توست

ای خاکاگر سینه تورا بشکافند                بس گوهر قیمتی که درسینه توست


…………………..

ای سفر کرده به معراج روانت شادباش         روح تو در کنف رحمت حق ازاد است

مهر تو نور وصفا بود به کاشانه ما    هر زمان عزت وپیمان تو مارا یاد است


سنگ مزار(قبر) پاسارگاد

5100561 0912

2121467 0912

…………………..

ای رهگذرکه میگذری برمزار من            زنهاریاد کنی زمن وروزگارمن

 شکفته بودیک گلم از صدهزار گل         نا گه بریخت باد اجل نوبهار من


…………………..

در ان نفس که بمیرم در ارزوی تو باشم      بدان امید دهم جان که خاک کوی تو باشم

به صبح روز قیامت که سرزخاک برارم      در ارزوی تو خیزم به جست جوی تو باشم


…………………..

چون نامه عمر ما به هم پیچیدند          بردندبه میزان عمل سنجیدند

بیشاز همه کس گناه ما بود ولی         مارا به ولایت علی بخشیدند


سنگ مزار(قبر) پاسارگاد

2121467 0912

5100561 0912

…………………..

سایه اش همچون پناهی بود رفت       شانه هایش تکیه گاهی بود رفت

شادی ما بود دیدار رخش                   شادی ما یک نگاهی بود رفت


…………………..

      شعر مزار سنگ پاسارگاد

2121467 0912

5100561 0912

فلک اخر ربودی سرور فرزانه ما را                  به خاموشی سپردی محفل وکاشانه ما را

ندانم ازچه روکردی شعار خویش گل چیدن         گل ما چیدی وبرهم زدی گلخانه مارا


…………………..

مانده ایم دل شکسته وبا درد ساخته ایم

بی تو زخودگریخته در خود گداختیم

با هر نفس نشسته ودرهم شکسته ایم

مانند اشک حسرت خود رنگ باختیم


 

…………………..

تا کی ز مصیبت غمت یاد کنم

اهسته ز دوری تو فریاد کنم

وقت است که دست از این دهان بردارم

از دست غمت هزار بیدادکنم


…………………..

در مرگ حیات اهل داد و دین است

وز مرگ روان پاک تمکین است

این مرگ لقاست نی جفا وکین است

نامرده همی میرد ومرگش این است


…………………..

ای دوستان بگویید ارام جان من کو

راحت فزای هرکس محنت سرای من کو

هر کس به خانمانی دارند مهربانی

من مهربان ندارم نامهربان من کو


…………………..

 

      شعر مزار سنگ پاسارگاد

2121467 0912

5100561 0912

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم

روزی سراغ وقت من ایی که نیستم

پیداست از گلاب سرشکم که من چو گل

یک روز خنده کردم وعمری گریستم


سنگ مزار(قبر) پاسارگاد

5100561 0912

2121467 0912

 

…………………..

 

خرم آن روز کزین غمکده پرواز کنم

از پس مرگ حیاتی دگر اغاز کنم

باغ جان پرگل ومن خسته به زندان تنم

زندگی یابم اگر پنچره ای بازکنم


…………………..

جگر کباب

در سوک فرزند:

شد فصل بهار و شدم از غصه هلاک

دارم جگری کباب و چشمی نمناک

گلها همه سر ز خاک بیرون کردند

الا گل من که سر فرو برده به خاک


…………………..

      شعر مزار سنگ پاسارگاد

2121467 0912

5100561 0912

 

ناله

در سوک فرزند:

بیابان تا بیابان،‌ ناله دارم

در این دنیا، گلی گم کرده، دارم

اگر جویم گلم در این بیابان

به مثل بلبلی من ناله دارم


…………………..

گلها

در سوک فرزند یا سنگ قبر:

گلها همه سر ز خاک بیرون آرند

الا گل من که سر فرو برده به خاک


…………………..

 

شد فصل بهار و شدم از غصه هلاك

دارم جگري كباب و چشمي نمناك

گلها همه سر ز خاك بيرون كردند

غير از گل ما كه سر فرو برده به خاك


…………………..

پرم

در سوک فرزند:

یاران مددی پرم به خاک افتاده است

قلبم، جگرم، سرم، به خاک افتاده است

سرتاسر روزگار من پاییز است

تا سرو صنوبرم به خاک افتاده است


…………………..

غمناک رفتی

جوان نازنین، در خاک رفتی

از این دنیای غم، غمناک رفتی

زدی آتش به جان دوستداران

چو گل پاک آمدی و پاک رفتی


…………………..

لالا

جهت سنگ قبر و سوگ فرزند:

لالایی کن بخواب، خوابت قشنگه

گل مهتاب شبا، هزار تا رنگه

یه وقت بیدار نشی از خواب قصه

یه وقت جا نمونی تو شهر غصه


…………………..

      شعر مزار سنگ پاسارگاد

2121467 0912

5100561 0912

شیرین زبانی

در سوک فرزند:

به صداقت صداي قشنگت،

به لطافت عاطفه ات،

به محبت و مهرباني ات،

به زيبايي چهره معصوم و قشنگت،

تنها با یاد شیرین زبانی هایت دلخوشیم


…………………..

تار مو

در سوک فرزند:

بوسه بر عکست زنم ترسم که قابش بشکند

قاب عکس توست اما شیشه ی عمر من است

بوسه بر مویت زنم ترسم که تارش بشکند

تار موی توست اما ریشه ی عمر من است


…………………..

خندیدنت

در سوگ فرزند:

مرغ دلم پر می‌کشد اندر هوای دیدنت

آرام جان باز آ، که من مشتاق آن خدیدنت

به ماتم مانده‌ام با صد هزاران آرزو

آغوش بازم، مضطرب در حسرت بوییدنت


…………………..

سرخ گل

در سوگ فرزند:

ای سرخ گل، که باد ربودت ز باغ من

گفتی به باد خیره، چه بر باغبان گذشت؟


…………………..

      شعر مزار سنگ پاسارگاد

2121467 0912

5100561 0912

دهن خندان

در سوگ فرزند:

جای گریه است بر این عمر که چون غنچه گل

پنج روز است بقای دهن خندانش


…………………..

قامت رعنا

در سوگ فرزند:

ای جگر گوشه، که دیده ی من جای تو بود

دلم آشفته آن قامت رعنای تو بود

کی خبر داشتم از کینه این چرخ کبود

که چو صیاد کمین کرده، جویای تو بود


…………………..

جوان

در سوگ فرزند:

گلی بودم نه وقت چیدنم بود

جوان بودم نه وقت مردنم بود

گلی بودم میان شاخه گلها

نه وقت زیر خاک خوابیدنم بود


…………………..

      شعر مزار سنگ پاسارگاد

2121467 0912

5100561 0912

مرگ جوان

در سوگ فرزند:

نگویم که مُردن روا نیست یا رب

ولی کاش مرگ جوانان نبودی!


…………………..

نونهال برومند

در سوگ فرزند:

دریغا دریغا از این زندگانی

از این زندگانیّ و این دار فانی

نپاید در آن كس به ناز و به نعمت

نماند كسی اندر آن جاودانی

دریغا از آن نونهال برومند

از آن عقل و آگاهی و پاك جانی

دریغا از آن روی و آن خلق نیكو

و از آن درفشانی و شیرین زبانی

سرا پا وقار و كمال و شرافت

همه لطف بود و همه مهربانی

به نور ولایت دلی داشت روشن

گلی بود در بوستان معانی

مرا مجتبی روح و نور بصر بود

بود سخت بی او به من زندگانی

برفت از برم سوی گلزار جنت

به فصل بهار و بهار جوانی

مرا آرزو بود بعد از وفاتم

بخواند به روحم ز سبع المثانی

ايا سرو قد گلستان عمرم

ز حال پدر بعد رفتن چه داني؟

پسر بود و نخل امید پدر بود

مَثَل بود در فهم و در كاردانی

ز عاشوریان و ز خیل حسینی

جوانان بیدار صاحب زمانی

بماندم من و فتنه و رنج دوران

گرفتی تو در كوی حق آشیانی

غم هجرت ای نور چشم رشیدم

غمی هست جانكاه اما نهانی

امیدم كه از بحر غفران و رحمت

دهندت ز الطاف حق مژدگانی


…………………..

 جوان ناکام

در سوگ فرزند:

فلک تو خون به دل پیر و هم جوان کردی

گل همیشه بهار مرا خزان کردی

گل مرا بربودی به پیش چشمانم

به زیر خاک سیه بردی و نهان کردی


…………………..

      شعر مزار سنگ پاسارگاد

2121467 0912

5100561 0912

 

زیبا

در سوگ فرزند:

افسوس که زیبا پسرم، تاج سرم رفت

امید و چراغ دل و نور بصرم رفت

زد آتش سوزان اجل، بر گل عمرم

ناگاه از این باغ، گل نو ثمرم رفت


…………………..

رخت دامادی

در سوگ فرزند:

حجله ام شد قبر و مادر رخت دامادی کفن

غم مخور ای جان مادر این بدی تقدیر من

آرزویت بود و مادر بهر من بندی حنا

مادرم زحمت نکش با خون خود بستم حنا


…………………..

بدون لالایی

در سوگ فرزند:

خوابیدی بدون لالایی و قصه

حالا آسوده بخواب بی درد و غصه

دیگه کابوس زمستون نمی بینی

توی خواب گلای حسرت نمی چینی

دیگه خورشید چهرتو نمی سوزونه

جای سیلی های باد روش نمی مونه

دیگه بیدار نمی شی با نگرونی

یا با تردید که بری یا که بمونی


…………………..

      شعر مزار سنگ پاسارگاد

2121467 0912

5100561 0912

پژمان

در سوک فرزند:

ای گل نشکفته ام بابا چرا پژمان شدی؟

میوه قلبم چرا از دیده ام پنهان شدی؟

از برم رفتی، نگفتی بار دیگر یک سخن

همچو شمع از درد و غم سوزان شدی


…………………..

جوان

در سوگ فرزند:

شاعران در وصف جوان بس سخن‌ها گفته‌اند

من زبانم الکن از توصیف این رنج گران

مهربانی‌های تو آتش به جان ما فکند

وه چه جان‌سوز است، داغ فرزند جوان


…………………..

داماد

در سوگ پسر جوان:

ببوسم دستت ای بابا که پروردی مرا آزاد

بیا مادر تماشا کن که فرزندت شده داماد

به حجله میروم شادان و زخمی در(بر) بدن دارم

به جای رخت دامادی کفن خونین به تن دارم

یا

به حجله میروم شادان ولی زخمی به تن دارم


…………………..

      شعر مزار سنگ پاسارگاد

2121467 0912

5100561 0912

غنچه امید

آفتابی در جهان تابید و رفت

عمر کوتاهش جهان را دید و رفت

دست گلچین فلک با دست جور

غنچه امید ما را چید و رفت


…………………..

چون پدرم

گه رخت، گاه لبت، گاه سرت می‌بوسم

دلم آرام نگیرد، چه کنم؟ چون پدرم


…………………..

عطر پیکر

یادش به خیر آن که در آغوش گرم من

عطری ز بوی پیکر نازش فشاند و رفت

در دامن خیال من از بزم وصل خویش

صدها نهال از گل و ریحان فشاند و رفت


…………………..

مرگ میلاد

بعد یک سال بنویسید: میلادم کبوتر شد و رفت

زیر باران بهار، غزلی خواند، دلش تر شد و رفت

چه تفاوت که چه خورده است، غم دل یا غصه

آنقدر غرق غمش بود که پرپر شد و رفت

روز میلاد، همان روز که طوفان شده بود

مرگ با لحظه میلاد برابر شد و رفت

او کسی بود که از غرق شدن می ترسید

عاقبت روی تن ابر شناور شد و رفت


…………………..

      شعر مزار سنگ پاسارگاد

2121467 0912

5100561 0912

سرود زندگی

کجا رفتی … عزیز من

زمین معرفت خیز، محبت جوش

عزیزم، جان من، همدرد گرم آغوش

همیشه خاطرم جاریست

مجبت از تو در دل یادگاریست

درودت باد، ای فرزند من بدرود

وجود تو سرود زندگانی بود


…………………..

زود بود

قصه مرگ تو را ناگه شنیدن زود بود

درعزایت جامه اندر تن دریدن زود بود

آخر ای دختر من (یار من) (یار همه)  ای مظهر لطف و وفا

در ديار جاودان منزل گزیدن (خریدن) زود بود

به جای سطر سوم در جایی آمده بود:

آخر ای جان پسر، میوه جانم رضا


…………………..شعر مزار سنگ پاسارگاد

حافظ در مرگ فرزند

ابیات زیر از حافظ است که برای مرگ فرزند گفته است:

دلا دیدی که آن فرزانه فرزند

چه دید اندر خم این طاق رنگین

به جای لوح سیمین در کنارش

فلک بر سر نهادش لوح سنگین

و یا بیت زیر:

قره العین من آن میوه دل یادش باد

که خود آسان بشد و کار مرا مشکل کرد


 

جوان

من آن گل پرپر شده دست زمانم

بر سنگ مزارم بنويسيد، جوانم

به مقصد نرسيده به سرآمد سفرم زود

اين حادثة شوم کجا بود،‌ندانم؟


……………………………………………………..          شعر مزار سنگ پاسارگاد

2121467 0912

5100561 0912